Hi-la-risch
dinsdag 29 december 2009
zondag 27 december 2009
The shark whisperer
Soms lijken ze daar Down Under toch goed op hun kop gevallen.
Neem nu natuurbeschermer Leon Deschamps uit Australië. Hij wou even het kwalijke imago van tijgerhaaien ontkrachten.
Hoe? Door deze aandoenlijke beesten te aaien tijdens hun schranspartij.
Waar? Gezeten op een drijvend walviskarkas. Jawel, hetzelfde lijk dat de haaien aan het aanvreten waren.
Gezellig!
Deschamps kreeg al de toepasselijke bijnaam 'the shark whisperer'.
Gelooft u dit allesbehalve?
Bekijk dan volgend bewijsmateriaal. (Voor wie zich te veel ergert aan de commentaarstem die zichzelf niet kan relativeren en de melige pianobegeleiding: afzetten dat geluid!)
Neem nu natuurbeschermer Leon Deschamps uit Australië. Hij wou even het kwalijke imago van tijgerhaaien ontkrachten.
Hoe? Door deze aandoenlijke beesten te aaien tijdens hun schranspartij.
Waar? Gezeten op een drijvend walviskarkas. Jawel, hetzelfde lijk dat de haaien aan het aanvreten waren.
Gezellig!
Deschamps kreeg al de toepasselijke bijnaam 'the shark whisperer'.
Gelooft u dit allesbehalve?
Bekijk dan volgend bewijsmateriaal. (Voor wie zich te veel ergert aan de commentaarstem die zichzelf niet kan relativeren en de melige pianobegeleiding: afzetten dat geluid!)
maandag 21 december 2009
Een glimlach op een blokkersgelaat
Geachte lezer,
Ik heb een sterk vermoeden dat u momenteel in de blok zit. Sta me toe even luidkeels te lachen, HAHAHA!
Dit geluid is volledig gerechtvaardigd, want ik zat de afgelopen vier jaar in hetzelfde schuitje als u!
2009 heeft medelijden met mij. Mijn kerstvakantie is dit jaar ook echt vakantie. (Oké, op enkele dagen stage na.)
Maar, zo slecht ben ik niet dat ik u enkel uitlach om uw hachelijke situatie. Bij deze is het mijn missie om een glimlach op uw blokkersgelaat te toveren. En wel met volgend filmpje, enjoy uw studeerpauze!:)
Ik heb een sterk vermoeden dat u momenteel in de blok zit. Sta me toe even luidkeels te lachen, HAHAHA!
Dit geluid is volledig gerechtvaardigd, want ik zat de afgelopen vier jaar in hetzelfde schuitje als u!
2009 heeft medelijden met mij. Mijn kerstvakantie is dit jaar ook echt vakantie. (Oké, op enkele dagen stage na.)
Maar, zo slecht ben ik niet dat ik u enkel uitlach om uw hachelijke situatie. Bij deze is het mijn missie om een glimlach op uw blokkersgelaat te toveren. En wel met volgend filmpje, enjoy uw studeerpauze!:)
donderdag 19 november 2009
Behind the scenes
Onlangs raakte ik na enige moeite achter de schermen bij Leuvens bekendste Kringloopwinkel, ''t Spit'. Zoals u op de officiële website van dit bedrijf kan lezen*, is het geen sinecure om "binnen" te raken bij hen. Ik slaagde er in en kwam terug met interessante informatie!
Lees meer in de volledige reportage:
Achter de schermen bij Kringwinkel – sociale werkplaats SPIT
DOOR KATRIEN VAN DAMME
Leuven - Als Kringwinkel is ‘’t Spit’ bekend in Leuven, maar niet iedereen weet dat het bedrijf een sociale werplaats is. De afkorting SPIT staat voor Structurele Aanzet tot Participatie en Integratie van Thuislozen. Wij kregen een kijkje achter de schermen van de onderneming en praatten met Geert Verstraete, financieel verantwoordelijke en lid van de Raad van Bestuur van SPIT.
Sociale werkplaats
Het is nog vroeg als de vrachtwagens van kringloopcentrum SPIT beginnen aan hun ophaalronde van tweedehandsgoederen. De helft van de spullen komen terecht in de winkel, samen met de degelijke voorwerpen die mensen zelf hebben binnengebracht. Objecten die na één maand niet verkocht zijn, maken plaats voor nieuwe aanwinsten en gaan zelf een container in voor recyclage. Zaken die niet in aanmerking komen voor de winkel, worden sowieso gerecycleerd. Een klein deel van de producten wordt als afval beschouwd en verdwijnen in de afvalcontainer van het bedrijf.
In het opslagmagazijn van SPIT ontstaat oproer wanneer een werknemer in een goederenafdeling snuistert die niet de zijne is. Een arbeider die er wel thuishoort, vliegt zwaar uit tegen hem en er moet tussenbeide gekomen worden. “De mensen die hier werken zijn snel gespannen of gestresseerd”, legt Verstraete uit. Het bedrijf werd in 1986 namelijk opgericht als sociale werkplaats. De hoofdopdracht van de onderneming is om tewerkstelling te creëeren voor wie niet of moeilijk op de gewone arbeidsmarkt terecht kan. De werknemers van het bedrijf worden erkend door de VDAB of de Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding.
Sinds september is de SPIT-afdeling die binnengebrachte goederen verwerkt in Heverlee gevestigd. Eerder was daar al de Kringwinkel gelegen. De vroegere werkplaats in Kessel-Lo was zo afgeleefd dat burgemeester van Leuven Louis Tobback (SP.A) kritische taal over de werkomstandigheden sprak. Hij verwees toen naar de werknemers en werkplaats van SPIT in Kessel-Lo als “afgeschreven mensen, afgeschreven gebouwen”. In de nieuwe site in Heverlee is er ook plaats voor kantoren en een refter voor het personeel.
Als sociale werkplaats werkt de onderneming voor de helft met subsidies; de andere helft van het budget komt voort uit eigen inkomsten. De verkoop in de Kringwinkel en de recyclage zorgen hiervoor. Daarnaast krijgt het bedrijf geld van de gemeenten voor het ophalen van tweedehandsgoederen. Tegenwoordig haalt SPIT bijkomende inkomsten uit afvaltransport en verhuis- en montageopdrachten.
Verkopen
Het succes van de Kringwinkel, die het hele jaar door een gelijke omzet haalt, is op drie manieren te verklaren. Ten eerste heeft SPIT het label ‘Kringwinkel’ moeten verdienen door te voldoen aan bepaalde normen. “Het feit dat we overkoepelend werken met andere Kringwinkels, zorgt voor een zekere naamsbekendheid”, voegt Verstraete toe. Ten tweede is de kwaliteit van de aangeboden producten gestegen. De financieel verantwoordelijke licht toe: “Een kast die zes jaar geleden nog in de winkel kon staan, zal nu niet meer geselecteerd worden voor verkoop”. Tenslotte profiteert een kringloopwinkel mee van de huidige ‘tweedehandstrend’.
Wie voorbij de etalage van de winkel komt, ziet er alle soorten Sinterklaasspeelgoed liggen. Binnen snuif je al de kerstsfeer op: tussen kerstboompjes liggen kerstballen in alle kleuren en maten; ski’s en sleëen wachten op koopgrage wintersportfanaten. Daarnaast verkoopt SPIT het hele jaar door meubels, kledij, boeken, video’s, platen, keukengerief en nog veel meer.
Om spullen aan de man te brengen, houdt het bedrijf aangekondigde acties. “Voor september zorgen we dat er genoeg producten zoals boekentassen, bureaus en zetels voorradig zijn. Vooral van de laatste twee blijven er weinig over na oktober, wanneer Leuvense studenten hun koten hebben ingericht”, vertelt Verstraete. In maart is er de actie “Koop de dag van toen” met spullen uit de jaren ’50, ’60 en ’70. Rond Pasen verkoopt SPIT allerlei tuingerief en wordt de lentekledij in de rekken gehangen. Naast speciale acties, richt de zaak elke twee weken haar vitrine in volgens een ander thema. Onder andere een verzameling trouwkledij, schilderijen en etnische voorwerpen passeerden al de revue. Op zaterdag kunnen klanten stukken van de vitrine kopen, met een maximum van drie spullen per persoon.
Hoewel SPIT voornamelijk ‘gewone’ tweedehandsspullen aanbiedt, krijgt de winkel soms iets waardevols in handen. Bijvoorbeeld een luster in Art Deco-stijl, een ets van Spaans kunstenaar Joan Miró, een schilderij van de Belg Joost Colpaert, een stoel van architect-ontwerper Mies van der Rohe en een verzameling oude Matchbox-autootjes. Soms kent de klant zelf de waarde niet van het voorwerp dat hij binnenbrengt. Per afdeling bepaalt een verantwoordelijke steeds de prijs van een product. Voor zaken als stoelen en t-shirts liggen de bedragen vast, voor andere gaat SPIT de reëele prijzen na. “Men zoekt dan bijvoorbeeld hoeveel gelijkaardig producten kosten op de veilingswebsite Ebay”, verklaart Verstraete. Ook voor een Kringwinkel is het belangrijk een goede prijs vast te leggen om geen verlies te lijden.
* "Wegens een drukke agenda doen wij voor onbepaalde tijd geen rondleidingen meer in ons Inzamelcentrum en in De Kringwinkels." (www.SPIT.be)
Lees meer in de volledige reportage:
Achter de schermen bij Kringwinkel – sociale werkplaats SPIT
DOOR KATRIEN VAN DAMME
Leuven - Als Kringwinkel is ‘’t Spit’ bekend in Leuven, maar niet iedereen weet dat het bedrijf een sociale werplaats is. De afkorting SPIT staat voor Structurele Aanzet tot Participatie en Integratie van Thuislozen. Wij kregen een kijkje achter de schermen van de onderneming en praatten met Geert Verstraete, financieel verantwoordelijke en lid van de Raad van Bestuur van SPIT.
Sociale werkplaats
Het is nog vroeg als de vrachtwagens van kringloopcentrum SPIT beginnen aan hun ophaalronde van tweedehandsgoederen. De helft van de spullen komen terecht in de winkel, samen met de degelijke voorwerpen die mensen zelf hebben binnengebracht. Objecten die na één maand niet verkocht zijn, maken plaats voor nieuwe aanwinsten en gaan zelf een container in voor recyclage. Zaken die niet in aanmerking komen voor de winkel, worden sowieso gerecycleerd. Een klein deel van de producten wordt als afval beschouwd en verdwijnen in de afvalcontainer van het bedrijf.
In het opslagmagazijn van SPIT ontstaat oproer wanneer een werknemer in een goederenafdeling snuistert die niet de zijne is. Een arbeider die er wel thuishoort, vliegt zwaar uit tegen hem en er moet tussenbeide gekomen worden. “De mensen die hier werken zijn snel gespannen of gestresseerd”, legt Verstraete uit. Het bedrijf werd in 1986 namelijk opgericht als sociale werkplaats. De hoofdopdracht van de onderneming is om tewerkstelling te creëeren voor wie niet of moeilijk op de gewone arbeidsmarkt terecht kan. De werknemers van het bedrijf worden erkend door de VDAB of de Vlaamse Dienst voor Arbeidsbemiddeling en Beroepsopleiding.
Sinds september is de SPIT-afdeling die binnengebrachte goederen verwerkt in Heverlee gevestigd. Eerder was daar al de Kringwinkel gelegen. De vroegere werkplaats in Kessel-Lo was zo afgeleefd dat burgemeester van Leuven Louis Tobback (SP.A) kritische taal over de werkomstandigheden sprak. Hij verwees toen naar de werknemers en werkplaats van SPIT in Kessel-Lo als “afgeschreven mensen, afgeschreven gebouwen”. In de nieuwe site in Heverlee is er ook plaats voor kantoren en een refter voor het personeel.
Als sociale werkplaats werkt de onderneming voor de helft met subsidies; de andere helft van het budget komt voort uit eigen inkomsten. De verkoop in de Kringwinkel en de recyclage zorgen hiervoor. Daarnaast krijgt het bedrijf geld van de gemeenten voor het ophalen van tweedehandsgoederen. Tegenwoordig haalt SPIT bijkomende inkomsten uit afvaltransport en verhuis- en montageopdrachten.
Verkopen
Het succes van de Kringwinkel, die het hele jaar door een gelijke omzet haalt, is op drie manieren te verklaren. Ten eerste heeft SPIT het label ‘Kringwinkel’ moeten verdienen door te voldoen aan bepaalde normen. “Het feit dat we overkoepelend werken met andere Kringwinkels, zorgt voor een zekere naamsbekendheid”, voegt Verstraete toe. Ten tweede is de kwaliteit van de aangeboden producten gestegen. De financieel verantwoordelijke licht toe: “Een kast die zes jaar geleden nog in de winkel kon staan, zal nu niet meer geselecteerd worden voor verkoop”. Tenslotte profiteert een kringloopwinkel mee van de huidige ‘tweedehandstrend’.
Wie voorbij de etalage van de winkel komt, ziet er alle soorten Sinterklaasspeelgoed liggen. Binnen snuif je al de kerstsfeer op: tussen kerstboompjes liggen kerstballen in alle kleuren en maten; ski’s en sleëen wachten op koopgrage wintersportfanaten. Daarnaast verkoopt SPIT het hele jaar door meubels, kledij, boeken, video’s, platen, keukengerief en nog veel meer.
Om spullen aan de man te brengen, houdt het bedrijf aangekondigde acties. “Voor september zorgen we dat er genoeg producten zoals boekentassen, bureaus en zetels voorradig zijn. Vooral van de laatste twee blijven er weinig over na oktober, wanneer Leuvense studenten hun koten hebben ingericht”, vertelt Verstraete. In maart is er de actie “Koop de dag van toen” met spullen uit de jaren ’50, ’60 en ’70. Rond Pasen verkoopt SPIT allerlei tuingerief en wordt de lentekledij in de rekken gehangen. Naast speciale acties, richt de zaak elke twee weken haar vitrine in volgens een ander thema. Onder andere een verzameling trouwkledij, schilderijen en etnische voorwerpen passeerden al de revue. Op zaterdag kunnen klanten stukken van de vitrine kopen, met een maximum van drie spullen per persoon.
Hoewel SPIT voornamelijk ‘gewone’ tweedehandsspullen aanbiedt, krijgt de winkel soms iets waardevols in handen. Bijvoorbeeld een luster in Art Deco-stijl, een ets van Spaans kunstenaar Joan Miró, een schilderij van de Belg Joost Colpaert, een stoel van architect-ontwerper Mies van der Rohe en een verzameling oude Matchbox-autootjes. Soms kent de klant zelf de waarde niet van het voorwerp dat hij binnenbrengt. Per afdeling bepaalt een verantwoordelijke steeds de prijs van een product. Voor zaken als stoelen en t-shirts liggen de bedragen vast, voor andere gaat SPIT de reëele prijzen na. “Men zoekt dan bijvoorbeeld hoeveel gelijkaardig producten kosten op de veilingswebsite Ebay”, verklaart Verstraete. Ook voor een Kringwinkel is het belangrijk een goede prijs vast te leggen om geen verlies te lijden.
* "Wegens een drukke agenda doen wij voor onbepaalde tijd geen rondleidingen meer in ons Inzamelcentrum en in De Kringwinkels." (www.SPIT.be)
vrijdag 6 november 2009
Andrew Sullivan deelt de passie van Perez Hilton
Wij gaan naar school om bij te leren. Zo heb ik door het vak Internetjournalistiek een bezield blogger leren kennen, Andrew Sullivan. Wat speurwerk op het internet levert op dat Sullivan een van de eerste journalisten was om te experimenteren met bloggen en dat zijn blog vandaag ontieglijk veel volgers heeft. Naast volleerd blogger is de man tegelijkertijd Brit-in-Amerika, katholiek, homofiel en nog zoveel meer. Zo weet u ook iets meer over de persoon achter het klavier, nietwaar. Meteen dacht ik bij de voorstelling van deze blogger aan Perez Hilton. Niet omwille van de gemeenschappelijke geaardheid van de heren (die berust op louter toeval), maar omdat Hilton voor het grote publiek dé blogger bij uitstek is. Wie onder ons heeft er nog nooit een kijkje genomen op Hiltons roddelhoek ?
Maar, Sullivans geloofwaardigheid is dan weer wat hoger aangeschreven dan die van Mario Armando Lavandeira Junior. (Perez Hilton is slechts een synoniem! Leren jullie bij op deze blog of niet?)
Sullivan is dus een serieuze blogger. Naast stukjes posten, bezong de man ook zijn liefde voor het blogmedium in "Why I Blog" , een wel zeer omvangrijk stuk in de Amerikaanse krant The Atlantic.
Als groentje in de blogwereld wilde ik weleens weten wat zo'n lichtend voorbeeld te zeggen heeft. Sullivan omschrijft bloggen als writing out loud. Ik volg. Een blog is voor hem een soort openbaar dagboek. Eh? Dat moet daarnaast door zoveel mogelijk mensen gelezen worden. Eh? Daar zeg je zoiets. Iedereen die een dagboek bijhoudt, doet dit voor zichzelf en wordt nu al lichtjes beschaamd bij de gedachte dat iemand mee zou lezen in het diepst van zijn gedachten.
Zo voelt het bijhouden van een eigen blog een beetje. Iets persoonlijk, waar toch iedereen in kan kijken. Hoewel Sullivan alle voordelen van het medium bejubelt, ben ik nog niet mee in zijn roes. Sullivan schrijft: "De vrijheid! Niet veel moeten nadenken! Veel lezers! De reacties van die lezers!". Eh. Ik voel mij niet "vrij" dat ik een blog mag bijhouden, ik denk wél na over wat ik nu eens zal schrijven. En dan wordt er al eens niets geschreven. Slechts weinigen weten af van het bestaan van Blogetis. Veel reacties willen krijgen? Zie vorige zin.:)
Conclusie: te casa Van Damme zit men niet in de staat van bekering door Andrew Sullivan, maar eerder in de ontkenningsfase.
Maar, Sullivans geloofwaardigheid is dan weer wat hoger aangeschreven dan die van Mario Armando Lavandeira Junior. (Perez Hilton is slechts een synoniem! Leren jullie bij op deze blog of niet?)
Sullivan is dus een serieuze blogger. Naast stukjes posten, bezong de man ook zijn liefde voor het blogmedium in "Why I Blog" , een wel zeer omvangrijk stuk in de Amerikaanse krant The Atlantic.
Als groentje in de blogwereld wilde ik weleens weten wat zo'n lichtend voorbeeld te zeggen heeft. Sullivan omschrijft bloggen als writing out loud. Ik volg. Een blog is voor hem een soort openbaar dagboek. Eh? Dat moet daarnaast door zoveel mogelijk mensen gelezen worden. Eh? Daar zeg je zoiets. Iedereen die een dagboek bijhoudt, doet dit voor zichzelf en wordt nu al lichtjes beschaamd bij de gedachte dat iemand mee zou lezen in het diepst van zijn gedachten.
Zo voelt het bijhouden van een eigen blog een beetje. Iets persoonlijk, waar toch iedereen in kan kijken. Hoewel Sullivan alle voordelen van het medium bejubelt, ben ik nog niet mee in zijn roes. Sullivan schrijft: "De vrijheid! Niet veel moeten nadenken! Veel lezers! De reacties van die lezers!". Eh. Ik voel mij niet "vrij" dat ik een blog mag bijhouden, ik denk wél na over wat ik nu eens zal schrijven. En dan wordt er al eens niets geschreven. Slechts weinigen weten af van het bestaan van Blogetis. Veel reacties willen krijgen? Zie vorige zin.:)
Conclusie: te casa Van Damme zit men niet in de staat van bekering door Andrew Sullivan, maar eerder in de ontkenningsfase.
woensdag 14 oktober 2009
Nieuw televisieprogramma?
Glamoureuze missverkiezingen zijn passé. Heus geen persoonlijk kritisch oordeel! De Humo van vorige week steunt mij met harde kijkcijfers voor de laatste Miss België kroning: slechts 214.976 lustige zielen. Aangezien wiskunde niet m'n sterkste vak is spaar ik u van verder cijfermateriaal.
Zeg nu zelf, wie kan een gezicht plakken op namen als Zeynep Sever en Alizée Poulicek? De afgelopen twee jaren werden deze deernes gekroond tot 's lands mooiste. Het tijdperk waarin zo'n verkiezing een nobele onbekende tot in de hoogste regionen van het BV-landschap slingerde (Goedele, Véro, Tanja, Dina, Ann), lijkt voorgoed voorbij. Miss B. 2006 Annelien Coorevits probeert het toch nog even in de politiek.
Niet te vergeten: die andere grote nationale show, Miss Belgian Beauty komt dan weer uitsluitend in de aandacht door haar twijfelachtige voorzitter, de heer Ignace C.
Oh well. Niet om feministisch te klinken, maar wat zou ik rouwen om het tanende succes van een vleeskeuring meer of minder? Alleen een parodie op het hele wereldje (de film Miss Congeniality) kon mij enigszins entertainen.
Gelukkig dat we onze harten kunnen verwarmen aan een ander soort miss-verkiezing. De Standaard schrijft dat we een Miss Dakloos en Mister Leather Europe rijker zijn (DS 12/10). Laatstgenoemde heeft de twijfelachtige eer om "een jaar lang ambassadeur van de Europese leerscène" te zijn. Dakloze Therese Van Belle (58) zal waarschijnlijk iets gelukkiger zijn met haar prijs, één jaar gratis huur. Hoewel de jury het niet kon laten om de kandidates old skool te laten defilleren, werd er in het algemeen niet zoveel op borsten en billen gelet. Kandidates scoorden wel punten met hun "wil om uit hun moeilijke situatie te komen, hun innerlijke schoonheid en kracht, motivering, achtergrond en solidariteit" (DS 12/10).
Is er geen TV-zender die zijn kans ruikt om te scoren met "Miss Dakloos 2010"?
"Blogetis"
Blogetis.
Slaat dit woord op één of andere enge aandoening? Als je het uitspreekt, staat het voor blog-het-eens. Wel, beste lezer, het betreft in mijn geval een mix van beide. De aanmaak van deze pagina kwam namelijk niet voort uit een natuurlijke drang van mijn diepste wezen. Neen, enigszins onwennig reageerden wij nieuwbakken studenten Journalistiek op de opdracht vanaf heden zélf een weblog bij te houden. "Een wát?", "Over wat moet dat gáán?!", et cetera.
Tot op heden ben ik geen blogbeest. Doch, ik zie het als een uitdaging om de komende tijd naar uw aandacht te dingen met posts allerhande. "Doe waar je zelf zin in hebt.". Op deze pagina's vindt u weldra Diverse Zaken (zo'n lelijk neutraal allesomvattend woord) waarover ik denk: Ha, blog-het-eens!
Slaat dit woord op één of andere enge aandoening? Als je het uitspreekt, staat het voor blog-het-eens. Wel, beste lezer, het betreft in mijn geval een mix van beide. De aanmaak van deze pagina kwam namelijk niet voort uit een natuurlijke drang van mijn diepste wezen. Neen, enigszins onwennig reageerden wij nieuwbakken studenten Journalistiek op de opdracht vanaf heden zélf een weblog bij te houden. "Een wát?", "Over wat moet dat gáán?!", et cetera.
Tot op heden ben ik geen blogbeest. Doch, ik zie het als een uitdaging om de komende tijd naar uw aandacht te dingen met posts allerhande. "Doe waar je zelf zin in hebt.". Op deze pagina's vindt u weldra Diverse Zaken (zo'n lelijk neutraal allesomvattend woord) waarover ik denk: Ha, blog-het-eens!
Abonneren op:
Reacties (Atom)